Αεροδρόμιο Κυθήρων, από το «πήρε τον δρόμο του» στις «καλένδες»
Δώδεκα χρόνια ανακοινώσεων, μία εγκεκριμένη μελέτη σκοπιμότητας, μία χαμένη πίστωση και καμία οριστική μελέτη, το χρονικό ενός έργου που αποκαλύπτει το διοικητικό έλλειμμα και την αδυναμία των νησιωτικών υποδομών.
Του Ζαχαρία Σουρή
Δημοτικός Σύμβουλος Κυθήρων και Αντικυθήρων – Επικεφαλής της παράταξης «Όλοι Μαζί, Κύθηρα – Αντικύθηρα» – Αντιπρόεδρος Δημοτικής Επιτροπής – Εκπρόσωπος Δημοτικής Κοινότητας Καραβά.
06 Σεπτεμβρίου 2026
Στα δημόσια έργα οι λέξεις έχουν βάρος. Το «ζητήσαμε» δεν σημαίνει «εξασφαλίσαμε», το «προωθείται» δεν σημαίνει «δημοπρατείται» και μια μελέτη σκοπιμότητας δεν είναι οριστική μελέτη. Ούτε η εγγραφή μιας πίστωσης ισοδυναμεί με χρηματοδοτημένο έργο, ούτε μια ομόφωνη πολιτική απόφαση με σύμβαση κατασκευής. Όταν όλα αυτά παρουσιάζονται σαν να είναι το ίδιο, η ενημέρωση γεννά προσδοκίες και οι προσδοκίες, όταν διαψεύδονται ξανά και ξανά, καταλήγουν σε δυσπιστία.
Η επέκταση του διαδρόμου του Κρατικού Αερολιμένα Κυθήρων «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης» είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Πρόκειται για μια κρίσιμη υποδομή του νησιού, η οποία εδώ και δώδεκα χρόνια μετακινείται από φορέα σε φορέα, σκοντάφτει σε νέες προϋποθέσεις, επανεκκινεί και συνοδεύεται από διαδοχικές δημόσιες διαβεβαιώσεις. Το αποτέλεσμα, όμως, παραμένει το ίδιο, στον επίσημο αεροναυτικό χάρτη που τέθηκε σε ισχύ στις 11 Ιουνίου 2026, ο διάδρομος 02/20 εξακολουθεί να καταγράφεται με μήκος 1.461 μέτρα και πλάτος 30 μέτρα.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το έργο είναι αναγκαίο. Η τοπική κοινωνία, οι παραγωγικοί φορείς και όλες οι δημοτικές παρατάξεις έχουν επανειλημμένα ταχθεί υπέρ του. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς ένα έργο που το 2018 παρουσιαζόταν ότι «έχει πάρει τον δρόμο του» έφθασε, έξι χρόνια αργότερα, να χαρακτηρίζεται από τον ίδιο τον δήμαρχο ως υπόθεση παραπεμφθείσα «στις καλένδες» και, στο τέλος του 2025, ως ζήτημα που παραμένει «στη σφαίρα των υποσχέσεων».
Η ιστορία δεν άρχισε το 2014. Σύμφωνα με το επίσημο ιστορικό που δημοσίευσε ο Δήμος Κυθήρων στις 21 Δεκεμβρίου 2017, είχε προηγηθεί τεχνική έκθεση το 2010. Η Περιφέρεια Αττικής είχε επίσης αποδεχθεί, κατόπιν αιτήματος της προηγούμενης δημοτικής διοίκησης, να χρηματοδοτήσει με 35.000 ευρώ τη μελέτη σκοπιμότητας και με 400.000 ευρώ τις πλήρεις τεχνικές και οικονομικές μελέτες και τα τεύχη δημοπράτησης. Τον Νοέμβριο του 2014 έγινε δημόσια ανάρτηση για την έκταση των 235 στρεμμάτων που συνδεόταν με την προτεινόμενη επέκταση και, τον Μάρτιο του 2015, η Νομική Υπηρεσία της Περιφέρειας αποφάνθηκε για τη διαχείριση της επίμαχης περιοχής από την Εγχώριο Περιουσία.
Ήταν πραγματικά και χρήσιμα βήματα. Δεν ήταν, όμως, οριστικές μελέτες, περιβαλλοντική αδειοδότηση, χρηματοδότηση της κατασκευής ή δημοπράτηση του έργου. Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο Δήμος ανακοίνωνε ότι «ξεκινά άμεσα» η μελέτη σκοπιμότητας, προϋπολογισμού 35.000 ευρώ, με την προϋπόθεση ότι θα εγκρινόταν πρώτα η σχετική προγραμματική σύμβαση από το Περιφερειακό Συμβούλιο. Η σύμβαση με τον ανάδοχο υπογράφηκε τελικά στις 19 Δεκεμβρίου 2017, μετά τον άγονο διαγωνισμό του 2016, την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τις δημόσιες συμβάσεις και την επαναδημοπράτηση του 2017. Ο ίδιος ο Δήμος την είχε τότε περιγράψει, σωστά, ως «πρώτο, ουσιαστικό και πραγματικό βήμα», με συμβατική προθεσμία δώδεκα εβδομάδων.
Η λέξη-κλειδί ήταν το «πρώτο». Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν αυτό το πρώτο βήμα άρχισε να παρουσιάζεται σαν να είχε ήδη χαραχθεί ολόκληρη η διαδρομή.
Στις 3 Μαΐου 2018 παρουσιάστηκαν τα ενδιάμεσα αποτελέσματα της μελέτης σκοπιμότητας. Η τεχνική πρόταση προέβλεπε διάδρομο συνολικού μήκους 1.800 μέτρων – 1.920 μέτρων μαζί με τα πρόσθετα τμήματα – ως τη μέγιστη τεχνικά εφικτή λύση κατά τους μελετητές. Στην ίδια ανακοίνωση αναφερόταν ότι μετά τη μελέτη σκοπιμότητας θα ακολουθούσαν οι πλήρεις τεχνικές μελέτες, για τις οποίες υπήρχε η πίστωση των 400.000 ευρώ. Η μελέτη υποβλήθηκε από την Περιφέρεια στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας στις 25 Μαΐου 2018 και εγκρίθηκε στις 7 Μαρτίου 2019.
Στο διάστημα ανάμεσα στην υποβολή και την έγκριση ειπώθηκε η φράση που έμελλε να συνοδεύει την υπόθεση. Σε δημόσια ανάρτηση της παράταξης «Καινούργια Μέρα» στο Facebook, στις 7 Αυγούστου 2018, η επέκταση περιγράφηκε ως έργο «που έχει πάρει το δρόμο της». Εκείνη τη στιγμή υπήρχε μια μελέτη σκοπιμότητας που είχε υποβληθεί προς έγκριση. Δεν υπήρχαν εγκεκριμένες οριστικές μελέτες, τεύχη δημοπράτησης, ολοκληρωμένη περιβαλλοντική διαδικασία, εξασφαλισμένη χρηματοδότηση κατασκευής, διαγωνισμός ή σύμβαση έργου. Διοικητικά, το έργο βρισκόταν ακόμη στην αρχή της ωρίμανσής του. Επικοινωνιακά, εμφανιζόταν σαν να είχε μπει σε μη αναστρέψιμη πορεία.
Η διαφορά αυτή δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα λογοδοσίας. Όταν μια δημοτική αρχή παρουσιάζει μια ενδιάμεση μελετητική πράξη ως βέβαιη πορεία προς την κατασκευή, αναλαμβάνει και την υποχρέωση να εξηγήσει αργότερα πού ακριβώς σταμάτησε η διαδικασία, ποιος είχε την αρμοδιότητα, ποια προθεσμία χάθηκε και τι έκανε η ίδια για να αρθεί κάθε εμπόδιο.
Το 2019 ο τόνος έγινε ακόμη πιο βέβαιος. Στις 6 Μαΐου, η προεκλογική ιστοσελίδα της «Καινούργιας Μέρας» ενέτασσε στην «ωρίμανση μεγάλων υποδομών» τη δημοπράτηση των πλήρων μελετών και χαρακτήριζε εξασφαλισμένη τη χρηματοδότηση των 400.000 ευρώ. Λίγες ημέρες αργότερα, στην κεντρική ομιλία του δημάρχου στις 24 Μαΐου 2019, η ολοκλήρωση όλων των μελετών τοποθετήθηκε, «με βάση τους χρόνους του κράτους», στο 2022-2023.
Η πραγματική διοικητική εικόνα ήταν πολύ πιο δύσκολη. Η έγκριση της μελέτης σκοπιμότητας από την ΥΠΑ, στις 7 Μαρτίου 2019, συνοδεύτηκε από όρο που απαιτούσε περιβαλλοντική αδειοδότηση πριν από την ανάθεση των οριστικών μελετών. Ο Δήμος χαρακτήρισε αργότερα τον όρο αυτό ανεφάρμοστο και ανακοίνωσε ότι ζήτησε την απαλοιφή του με έγγραφα της 24ης Φεβρουαρίου και της 2ας Σεπτεμβρίου 2020.
Εδώ φαίνεται και η βασική θεσμική αδυναμία του εγχειρήματος. Ένα έργο με τόσους εμπλεκόμενους – ΥΠΑ, Υπουργείο, Περιφέρεια, Δήμο, Εγχώριο Περιουσία και περιβαλλοντικές αρχές – δεν απέκτησε ποτέ έναν σαφή φορέα που να έχει την ευθύνη να κλείνει μία προς μία τις εκκρεμότητες, να συγκαλεί τους συναρμοδίους και να δεσμεύει ένα κοινό χρονοδιάγραμμα. Η αρμοδιότητα μοιράστηκε τόσο πολύ, ώστε στο τέλος κανείς δεν λογοδοτούσε για το συνολικό αποτέλεσμα. Αυτό εξηγεί σημαντικό μέρος της καθυστέρησης, δεν αναιρεί όμως τις προηγούμενες δημόσιες βεβαιότητες. Αντίθετα, δείχνει ότι τα χρονοδιαγράμματα ανακοινώθηκαν πριν εξασφαλιστεί η αναγκαία διοικητική αλληλουχία.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, κατά την εκδήλωση για τα 50 χρόνια λειτουργίας του αεροδρομίου, ο δήμαρχος απέδωσε την καθυστέρηση σε «παράλογη και αδιανόητη γραφειοκρατία» και ζήτησε από τον διοικητή της ΥΠΑ να εξετάσουν το θέμα «ξανά από την αρχή», θυμίζοντας ότι η Περιφέρεια είχε δεσμεύσει 400.000 ευρώ «εδώ και χρόνια». Δυόμισι χρόνια μετά την εκτίμηση ότι οι μελέτες θα ολοκληρώνονταν το 2022-2023, η ίδια η πραγματικότητα επέβαλλε επανεκκίνηση.
Κι όμως, τον Ιούλιο του 2023 η προεκλογική ιστοσελίδα της παράταξης δεν παρουσίαζε απλώς τις μελέτες ως εκκρεμότητα. Ανέφερε ότι η δημοτική αρχή είχε αξιώσει και ανέμενε την ένταξη στο Ταμείο Ανάκαμψης της επέκτασης του διαδρόμου και των κτιρίων του αερολιμένα, με προϋπολογισμό 15 εκατομμυρίων ευρώ. Η απόσταση ήταν μεγάλη, από μια πίστωση 400.000 ευρώ για οριστικές μελέτες που δεν είχαν ακόμη ανατεθεί, περάσαμε στην προσδοκία χρηματοδότησης ενός κατασκευαστικού έργου 15 εκατομμυρίων. Στη δημόσια τεκμηρίωση που ελέγχθηκε δεν εντοπίζεται απόφαση ένταξης στο Ταμείο Ανάκαμψης, ενώ δεν είχε προηγηθεί η τεχνική και περιβαλλοντική ωριμότητα που απαιτείται για να μετατραπεί μια πολιτική διεκδίκηση σε χρηματοδοτήσιμη πράξη.
Αυτή είναι μια γνώριμη παθογένεια του δημόσιου λόγου, το αίτημα παρουσιάζεται ως αναμονή ένταξης, η αναμονή ως σχεδόν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και η χρηματοδότηση ως έργο. Στη διοίκηση, όμως, πρόκειται για εντελώς διαφορετικά στάδια.
Φτάνουμε έτσι στις 11 Ιουλίου 2024. Μετά από συνάντηση με τον Περιφερειάρχη Αττικής, ο Δήμος ανακοίνωσε ότι το ζήτημα «θα τεθεί σε νέα βάση από το Φθινόπωρο. Πέντε μήνες αργότερα, στις 17 Δεκεμβρίου 2024, ο δήμαρχος έγραφε επισήμως προς τον υφυπουργό Μεταφορών ότι η ωρίμανση των αναγκαίων μελετών είχε παραπεμφθεί «στις καλένδες». Στην ίδια επιστολή γνωστοποιούσε ότι η πίστωση των 400.000 ευρώ, η οποία επί χρόνια παρουσιαζόταν ως εξασφαλισμένη, είχε διαγραφεί πλήρως από τον προϋπολογισμό της Περιφέρειας για το 2025.
Αυτή είναι η κομβική στιγμή του χρονικού. Η χρηματοδότηση των μελετών δεν χάθηκε αθόρυβα σε κάποιο μακρινό παρελθόν. Διαγράφηκε αφού επί χρόνια αποτελούσε βασικό επιχείρημα της αφήγησης ότι το έργο προχωρά.
Τον Φεβρουάριο του 2025 προστέθηκε ακόμη μία προϋπόθεση. Ο Δήμος ενημέρωσε ότι η Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση, ως προαπαιτούμενο των επόμενων μελετών, θα έπρεπε να αναληφθεί από την ΥΠΑ και το αρμόδιο υπουργείο, προς τα οποία είχε υποβληθεί νέο αίτημα χρηματοδότησης. Σχεδόν επτά χρόνια μετά τη φράση «πήρε τον δρόμο της», δεν συζητούσαμε ακόμη για ανάδοχο των οριστικών μελετών, αλλά για το ποιος θα αναλάβει μια προαπαιτούμενη περιβαλλοντική εργασία.
Στις 30 Ιουνίου 2025 το Δημοτικό Συμβούλιο συζήτησε ως πρώτο θέμα την τεκμηρίωση υπέρ της επέκτασης του διαδρόμου. Η απόφαση ελήφθη ομόφωνα. Ήταν μια θετική και αναγκαία εξέλιξη, την οποία υποστήριξε ενεργά και η παράταξή μας. Η ομοφωνία αποτύπωσε καθαρά τη βούληση της τοπικής κοινωνίας, δεν μπορούσε όμως από μόνη της να αναπληρώσει όσα έλειπαν. Μια απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου δεν εκπονεί αεροπορική μελέτη, δεν εγκρίνει περιβαλλοντικούς όρους, δεν εξασφαλίζει πίστωση και δεν προκηρύσσει διαγωνισμό. Η αξία της κρίνεται από τις συγκεκριμένες ενέργειες που ενεργοποιεί στους αρμόδιους κρατικούς φορείς.
Στο τέλος του ίδιου έτους ο απολογισμός ήταν αποκαλυπτικός. Στις 31 Δεκεμβρίου 2025 ο Δήμος ανακοίνωσε ότι η επέκταση «παραμένει στάσιμη» και ότι, παρά την έγκριση της μελέτης σκοπιμότητας το 2019 και την ανανέωση της ΑΕΠΟ των υφιστάμενων εγκαταστάσεων το 2023, εξακολουθεί να βρίσκεται «στη σφαίρα των υποσχέσεων». Στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη των περιοχών Natura, η οποία εγκρίθηκε την 1η Αυγούστου 2025 και οδεύει προς Προεδρικό Διάταγμα, επιτρέπει στη συγκεκριμένη ζώνη την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό του αεροδρομίου βάσει των σχετικών μελετών.
Η εξέλιξη αυτή είναι σημαντική, επειδή απομακρύνει ένα χωροταξικό εμπόδιο. Δεν πρέπει όμως να της αποδίδουμε κάτι περισσότερο από αυτό που πραγματικά είναι. Η επιτρεπόμενη χρήση σε μια περιβαλλοντική μελέτη δεν αποτελεί οριστική τεχνική μελέτη ή ειδική περιβαλλοντική αδειοδότηση του συγκεκριμένου έργου, ούτε εξασφαλίζει χρηματοδότηση ή επιτρέπει την έναρξη κατασκευής. Άλλωστε, η ίδια η διατύπωση παραπέμπει στα αποτελέσματα μελετών που ακόμη πρέπει να εκπονηθούν.
Για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι σωστό να ισχυριστούμε ότι όλα αυτά τα χρόνια «δεν έγινε τίποτα». Αποσαφηνίστηκε η διαχείριση της έκτασης, ανατέθηκε και εγκρίθηκε η μελέτη σκοπιμότητας, ανανεώθηκε η περιβαλλοντική άδεια των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, εκδόθηκε η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και συμπεριλήφθηκε η δυνατότητα επέκτασης στην Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη.
Είναι όμως εξίσου ανακριβές να λέγεται ότι το έργο «έχει πάρει τον δρόμο του». Μέχρι την ημερομηνία σύνταξης αυτού του άρθρου δεν εντοπίζονται, στη δημόσια διαθέσιμη τεκμηρίωση, προκήρυξη ή υπογεγραμμένη σύμβαση για τις οριστικές μελέτες της επέκτασης, εγκεκριμένα τεύχη δημοπράτησης της κατασκευής, απόφαση ένταξης σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα ή σύμβαση κατασκευής. Και ο ισχύων επίσημος αεροναυτικός χάρτης εξακολουθεί να καταγράφει τον υφιστάμενο διάδρομο των 1.461 επί 30 μέτρων.
Πρέπει επίσης να ειπωθεί καθαρά ότι ο Δήμος δεν είναι ο ιδιοκτήτης ούτε ο φορέας λειτουργίας του κρατικού αερολιμένα και, όπως τόνισε ο ίδιος το 2020, δεν ήταν ο φορέας δημοπράτησης της μελέτης σκοπιμότητας. Η ΥΠΑ, το αρμόδιο υπουργείο και η Περιφέρεια φέρουν αυτοτελή και βαριά ευθύνη για τις καθυστερήσεις, τους αντιφατικούς όρους και τη διαγραφή της πίστωσης.
Αυτό, ωστόσο, δεν απαλλάσσει τη δημοτική ηγεσία από τη δική της πολιτική ευθύνη. Η δημοτική αρχή κρίνεται για την ακρίβεια των ανακοινώσεών της, για το αν κράτησε το θέμα ψηλά στην κρατική ατζέντα, για το αν προστάτευσε εγκαίρως τις πιστώσεις και οργάνωσε τις αναγκαίες συνεργασίες. Δεν γίνεται κάθε ενδιάμεση πράξη να πιστώνεται ως επιτυχία και κάθε αδιέξοδο να αποδίδεται αποκλειστικά σε τρίτους.
Η περίπτωση των Κυθήρων δείχνει και κάτι ευρύτερο για τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική πολιτεία αντιμετωπίζει συχνά τις νησιωτικές υποδομές. Έργα κρίσιμα για την καθημερινότητα και την ασφάλεια των νησιωτών μένουν χωρίς έναν ενιαίο κύριο του έργου, χωρίς δεσμευτική αλληλουχία εγκρίσεων και χωρίς δημόσιο πίνακα προόδου. Κάθε φορέας ολοκληρώνει ή αναμένει το δικό του μέρος και το συνολικό έργο καταλήγει διοικητικά ορφανό.
Για ένα νησί, όμως, το αεροδρόμιο δεν είναι πολυτέλεια ούτε απλώς ένα ακόμη τουριστικό σχέδιο. Είναι υποδομή προσβασιμότητας, ασφάλειας, οικονομικής ανθεκτικότητας και ισότιμης συμμετοχής στον εθνικό χώρο. Γι’ αυτό και η σκοπιμότητα της επέκτασης πρέπει να επικαιροποιηθεί με σημερινά δεδομένα,τους τύπους των αεροσκαφών, την πραγματική και δυνητική ζήτηση, τους επιχειρησιακούς περιορισμούς, το κόστος κύκλου ζωής, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή και τις ισχύουσες προδιαγραφές EASA και ICAO. Η τεχνική σοβαρότητα δεν αποδυναμώνει το πολιτικό αίτημα. Είναι αυτή που μπορεί να το κάνει χρηματοδοτήσιμο και εφαρμόσιμο.
Η υπόθεση μπορεί ακόμη να αναταχθεί, αρκεί να περάσουμε από τις ανακοινώσεις σε ένα δημόσιο και ελέγξιμο σχέδιο. Πρώτα απ’ όλα, η ΥΠΑ, το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, η Περιφέρεια και ο Δήμος πρέπει να συμφωνήσουν εγγράφως ποιος έχει την ευθύνη για κάθε παραδοτέο και ποιος συντονίζει το σύνολο. Οι αρμόδιες περιβαλλοντικές αρχές οφείλουν να αποσαφηνίσουν ποιες ειδικές μελέτες και εγκρίσεις απαιτούνται, με ποια σειρά και μέσα σε ποια προθεσμία. Χρειάζεται επίσης νέα, ονομαστική και επαρκής χρηματοδότηση των οριστικών μελετών: όχι μια γενική υπόσχεση ή μια παλιά πίστωση, αλλά ενεργός κωδικός, συγκεκριμένος φορέας χρηματοδότησης, ποσό προσαρμοσμένο στις σημερινές τιμές και ημερομηνία προκήρυξης.
Πάνω απ’ όλα χρειάζεται ένα δημόσιο χρονοδιάγραμμα με ορόσημα ανά τρίμηνο. Κάθε καθυστέρηση πρέπει να συνοδεύεται από τον υπεύθυνο φορέα, την αιτία, τη διορθωτική ενέργεια και μια νέα δεσμευτική ημερομηνία. Αυτό δεν είναι περισσότερη γραφειοκρατία. Είναι ο μόνος τρόπος να πάψει η γραφειοκρατία να χρησιμοποιείται ως μόνιμη εξήγηση για την ακινησία.
Η ακολουθία των γεγονότων είναι πλέον καθαρή. Στις 7 Αυγούστου 2018 η επέκταση είχε, κατά την παράταξη της δημοτικής αρχής, «πάρει τον δρόμο της». Στις 17 Δεκεμβρίου 2024 η ωρίμανση των μελετών είχε, κατά τον δήμαρχο, παραπεμφθεί «στις καλένδες». Στις 31 Δεκεμβρίου 2025 το ζήτημα παρέμενε «στη σφαίρα των υποσχέσεων». Και στις 11 Ιουνίου 2026 ο επίσημος αεροναυτικός χάρτης εξακολουθούσε να δείχνει διάδρομο 1.461 μέτρων.
Δεν χρειάζονται βαρείς χαρακτηρισμοί για να βγει το συμπέρασμα. Αρκούν οι ημερομηνίες και οι ίδιες οι επίσημες διατυπώσεις. Η κεντρική διοίκηση, η ΥΠΑ και η Περιφέρεια οφείλουν να απαντήσουν για τις δικές τους πράξεις και παραλείψεις. Η δημοτική αρχή, έχοντας πλέον εισέλθει στην τρίτη θητεία της, οφείλει κάτι εξίσου συγκεκριμένο, όχι άλλη μία συνάντηση και άλλη μία διαβεβαίωση, αλλά φορέα, πίστωση, μελετητικό αντικείμενο, ημερομηνία προκήρυξης και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.
Το αεροδρόμιο των Κυθήρων δεν χρειάζεται άλλη «επικοινωνιακή απογείωση». Χρειάζεται οι αρμόδιοι να αναλάβουν επιτέλους την ευθύνη που τους αναλογεί και να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους πολίτες και στην τοπική αγορά. Κυρίως, χρειάζεται να αρχίσει να μετρά ο χρόνος με παραδοτέα και όχι με ανακοινώσεις.
Οι πηγές και τα τεκμήρια του άρθρου παρατίθενται παρακάτω:
- 11 Ιουνίου 2026 – Ελληνικό AIP / Hellenic Aviation Service Provider (HASP), «LGKC Aerodrome Chart – ICAO», επίσημος αεροναυτικός χάρτης: RWY 02/20, 1.461 × 30 μ.
- 21 Δεκεμβρίου 2017 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου, «Υπεγράφη η σύμβαση ανάθεσης για την εκπόνηση της μελέτης σκοπιμότητας…». Περιλαμβάνει το ιστορικό 2010–2017, την πίστωση 35.000 + 400.000 ευρώ και τη σύμβαση της 19ης Δεκεμβρίου 2017.
https://kythira.gr/oldsite/press_new/2017/211217.htm
- 6 Σεπτεμβρίου 2015 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου (αρχείο 5/9/2015), «Ξεκινά άμεσα η Μελέτη Σκοπιμότητας για την επέκταση του διαδρόμου προσγείωσης στον Αερολιμένα Κυθήρων».
https://kythira.gr/oldsite/press_new/2015/050915.htm
- 3 Μαΐου 2018 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου, παρουσίαση ενδιάμεσων αποτελεσμάτων της μελέτης σκοπιμότητας και πρόταση συνολικού μήκους διαδρόμου 1.800 μ.
https://kythira.gr/oldsite/press_new/2018/030418b.htm
- 7 Αυγούστου 2018 – «Καινούργια Μέρα», δημόσια ανάρτηση στο Facebook, «Στατιστικά στοιχεία αφίξεων στα Κύθηρα», με τη διατύπωση ότι η επέκταση «έχει πάρει το δρόμο της».
https://www.facebook.com/kainourgiamera/posts/2170838713167219/
- 10 Δεκεμβρίου 2020 – Δήμος Κυθήρων, επίσημη ανακοίνωση, «Η Αλήθεια για τις Μελέτες του Αερολιμένα Κυθήρων». Χρονολόγιο υποβολής και έγκρισης της μελέτης σκοπιμότητας, όρος της ΥΠΑ και αλληλογραφία του 2020.
https://kythira.gr/2020/12/10/i-alitheia-gia-tis-meletes-toy-aerolimena-kythiron/
- 6 Μαΐου 2019 – «Καινούργια Μέρα», προεκλογική ιστοσελίδα, «Ωρίμανση Μεγάλων Υποδομών», αναφορά σε δημοπράτηση πλήρων μελετών και «εξασφαλισμένη χρηματοδότηση 400.000€».
https://kainourgiamera.gr/orimansi-megalon-ypodomon/
- 25 Μαΐου 2019 – «Καινούργια Μέρα», δημοσίευση κεντρικής ομιλίας της 24ης Μαΐου 2019, εκτίμηση ολοκλήρωσης των μελετών το 2022–2023.
https://kainourgiamera.gr/kentriki-omilia-dimarchoy-stratoy-charchalaki-24-5-2019/
- 20 Σεπτεμβρίου 2021 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου, «50 χρόνια λειτουργίας του Κρατικού Αερολιμένα Κυθήρων», ομιλία δημάρχου της 19ης Σεπτεμβρίου 2021.
https://kythira.gr/2021/09/20/50-chronia-leitoyrgias-toy-kratikoy-aerolimena-kythiron/
- 17 Ιουλίου 2023 – «Καινούργια Μέρα», προεκλογικό πρόγραμμα, «Έργα Παγκυθηραϊκής Σημασίας», αναφορά σε αναμενόμενη ένταξη έργου 15.000.000 ευρώ στο Ταμείο Ανάκαμψης.
https://kainourgiamera.gr/megala-erga/
- 11 Ιουλίου 2024 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου, «Στα Κύθηρα ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς», αναφορά ότι το θέμα θα τεθεί «σε νέα βάση από το Φθινόπωρο».
https://kythira.gr/2024/07/11/sta-kythira-o-perifereiarchis-attikis-nikos-chardalias/
- 17 Δεκεμβρίου 2024 – Δήμος Κυθήρων, επίσημη ανακοίνωση, «Επιστολή του Δημάρχου σχετικά με το αεροδρόμιο», αναφορά στις «καλένδες» και στην πλήρη διαγραφή των 400.000 ευρώ από τον προϋπολογισμό της Περιφέρειας για το 2025.
https://kythira.gr/2024/12/17/epistoli-toy-dimarchoy-schetika-me-to-aerodromio/
- 3 Φεβρουαρίου 2025 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου, «Στα 52.000.000€ ο Προϋπολογισμός του Δήμου Κυθήρων για το 2025», αναφορά στην Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση και σε νέο αίτημα χρηματοδότησης.
https://kythira.gr/2025/02/03/sta-52-000-000e-o-proypologismos-toy-dimoy-kythiron-gia-to-2025/
- 27 Ιουνίου 2025 / συνεδρίαση 30 Ιουνίου 2025 – Δήμος Κυθήρων, πρόσκληση 11ης συνεδρίασης Δημοτικού Συμβουλίου, πρώτο θέμα: «Τεκμηρίωση υπέρ της επέκτασης…».
https://kythira.gr/sitting/synedriasi-dimotikoy-symvoylioy-11i-2025-30-6-2025/
- 1 Ιουλίου 2025 – Kythera.News, «“Όλοι Μαζί, Κύθηρα–Αντικύθηρα”: Ιστορική στιγμή για το νησί μας η απόφαση για το αεροδρόμιο», δημοσίευμα για την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
- 31 Δεκεμβρίου 2025 – Δήμος Κυθήρων, επίσημο Δελτίο Τύπου, «Συνάντηση του Δημάρχου με τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ», αναφορές στη στασιμότητα, στη «σφαίρα των υποσχέσεων» και στην Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη Natura.
https://kythira.gr/2025/12/31/synantisi-toy-dimarchoy-me-ton-yfypoyrgo-para-to-prothypoyrgo/